ROŚNIE SIŁA

Tymczasem, w miarę jak słabła siła państwa Mingów, rośnie siła połnocnych sąsiadów – Mandżurów. Są to w większości potomkowie Dżurdżenów – ludu, który nadzwyczaj długo opierał się Czyngis-Chanowi i choć w końcu został roz­proszony, nie zaginął. Madżurowie mają jednak organizację plemienną. Ich li­czne wypady na północne Chiny są nieskoordynowane i przypominają raczej na­jazdy zagonów tatarskich w Polsce, niż regularną wojnę owocującą zdobyciem terytoriów. Póki Mingowie dysponowali siłą, póki judzili przeciw sobie poszcze­gólne organizacje plemienne i stosowali zasadę „divjde et impera”, póty byli za­bezpieczeni przed skoordynowanym najazdem.  Jednakże z końcem XVI wieku pojawiają się wśród plemion mandżurskich tendencje państwowotwórcze. Wódz Nurchaczi (1559-1626) organizuje wresz­cie państwo, o którego sile stanowi wyśmienita armia (pa chi – „Armia Ośmiu Chorągwi”) i w 1618 roku ogłasza się chanem państwa Kin.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących prowadzenia aktywnego trybu życia, sportu i zdrowej diety. Na co dzień pracuje jako trener personalny dlatego wpisy są z mojej wiedzy i doświadczenia!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)