SIEDZĄCY ZEN

Wspólnym elementem dla wielu sztuk jest pozycja klęcząca (za-zen, dosl. „siedzący zen”), nie jest dziwne z powodu powszechności tej pozycji w da­wnej i współczesnej Japonii i w ogóle w Azji. Jest jeszcze jednak inny ważny po­wód. Otóż odkryto, że praca nad technikami w pozycji klęczącej zdumiewająco poprawia ich jakość w pozycji stojącej. Podobne zjawisko znane jest również w nowoczesnym sporcie, np. w siatkówce długotrwały trening zagrywki lewą ręką (z pozoru niepotrzebny) wybitnie poprawia pracę ręki prawej. Zjawisko to naz­wano „transferem” – „przeniesieniem” umiejętności. Podobny „transfer” za­chodzi przy przejściu od treningu w zazen do ćwiczeń w pozycji stojącej. Fizjolo­giczne uzasadnienie dobrodziejstwa treningu „klęczącego” nie jest jasne. Moż­na tylko przypuszczać, że ośrodkowy układ nerwowy lepiej uczy się stereotypów ( przestrzennych i szybkościowych odbierając z całego niemal ciała mniej liczną, za to lepiej przyswajalną informację.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących prowadzenia aktywnego trybu życia, sportu i zdrowej diety. Na co dzień pracuje jako trener personalny dlatego wpisy są z mojej wiedzy i doświadczenia!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)